Hoe ik ontdekte dat ik zwanger was

Vrijdag 2 november 2018

Ik had al ongesteld moeten worden, maar ben het nog niet. Ik ben gewoon aan de pil, en het duurt wel vaker even voordat de bloeding begint, vaak pas aan het einde van mijn stopweek. Maar nu is mijn stopweek eigenlijk al drie dagen voorbij en is er nog niets. Voor de zekerheid doe ik maar een test, al kan ik mij niet voorstellen dat ik zwanger ben.

Na een paar minuten kijk ik op het staafje en zie dat er heel lichtjes een tweede streepje is verschenen. Echt heel licht, je moest heel goed kijken om het te zien, maar het was er wel. Ik word er zenuwachtig van en vertel mijzelf dat het om een vals-positieve test gaat. Ik doe er gewoon nog een, dan zal ik zien dat ik echt niet zwanger ben. Weer verschijnt het streepje.

Ik stap in de auto en rij naar de Kruidvat, koop een paar testen en rij weer naar huis. Op alle testen verschijnt het tweede streepje. Ik geloof het nog steeds niet, maar ontkennen kan ik het zo ook niet meer. Ik raak in paniek en pak de telefoon om mijn moeder te bellen.

We zitten ruim een uur aan de telefoon en ze stelt mij gerust. Ik wilde altijd al moeder worden, maar het was nu echt niet gepland. Eind oktober heb ik ook nog behoorlijk wat wijntjes gedronken. Ik slik ook helemaal geen vitamines en foliumzuur. Hoe zal Mark reageren straks? Ik kan dit moeilijk voor hem verzwijgen. Hoe kom ik de uren door totdat hij thuis komt?!!

’s Avonds, als Mark thuis komt, vraag ik hem om even te gaan zitten. Hij kijkt me raar aan en vind dat ik gek doe. Als ik hem vertel dat ik zwanger ben denkt hij dat ik een grapje maak. Pas als ik alle tests op tafel gooi snapt hij dat ik het meen. Hij is stil en staart voor zich uit. Ik barst in huilen uit. Na een paar minuten, wat uren lijkt te duren, reageert Mark eindelijk. Alles komt goed. Het komt alleen wat eerder dan we dachten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *