De eerste maand

17 oktober 2018 – 16 november 2018

De eerste maand is natuurlijk een beetje apart, want pas halverwege deze eerste maand kwam ik er achter dat ik zwanger was (zoals te lezen is in mijn vorige blog). We waren ook helemaal niet bezig met zwanger worden, dus was ik nog niet bezig met foliumzuur, geen alcohol en alle andere dingen wat je wel of niet zou doen als je ervan op de hoogte zou zijn. Wat heb ik daar van gebaald toen ik er achter kwam. Ik wil natuurlijk dat de baby de beste start heeft die het kan hebben en nu heb ik voor mijn gevoel al gefaald.

Ook hadden we net de werkkamer helemaal aangepakt, zodat we een fijne plek hebben om thuis te werken. Is het net klaar, moet het er weer weg en naar zolder, want deze kamer wordt voor de baby. Maar daar gaan we nu nog even niet mee aan de slag.

Verder heb ik nog helemaal geen last van zwangerschapssymptomen, alleen wat pijnlijke borsten. Geen rare dromen, misselijkheid of het ‘gewoon weten’ wat je soms wel eens hoort. Als iemand mij had verteld dat ik zwanger was in die eerste weken had ik er niks van geloofd. Na de test op 2 november heb ik bijgehouden hoe alle dagen zijn geweest en kan ik nu beschrijven hoe mijn zwangerschap is verlopen.

Op zaterdag heb ik het verteld aan de rest van mijn familie: mijn vader, zusje en broer. Mijn moeder wist het natuurlijk al, want die had ik de dag daarvoor al gebeld toen ik de test in handen had. ‘s Avonds gingen we uit eten met Mark zijn familie voor de verjaardag van mijn schoonmoeder. Omdat ik normaal wel van een wijntje (of meer dan één) hou zou het natuurlijk raar zijn om opeens niet te drinken, dus hebben we het ook iedereen verteld ondanks dat het zo pril was. Gelukkig kregen we van iedereen een positieve reactie, dat was heel fijn.

De volgende dag gingen we naar de ondernemersfair in Frederiksoord, want ik wilde ondanks mijn hoogtevrees persé in het reuzenrad. Samen met Mark hebben we daar zitten dromen over de baby en was ik er 100% van overtuigd dat het een meisje zou worden en wat de naam dan zou moeten zijn. Gelukkig vond Mark het ook een mooie naam, dus dat konden we alvast van het lijstje afstrepen.

Ik weet niet of het komt omdat ik wist dat ik zwanger was, of dat het echt de hormonen zijn geweest, maar de periode daarna was ik moe, lage bloeddruk, moest om de paar minuten plassen, werd ik misselijk van dingen die ik eerder lekker vond en had ik rare dromen. Mijn gevoel ging ook alle kanten op: dolgelukkig, doodsbang, verrast, onzeker, zelfverzekerd.. Het leek elke 5 minuten wel te wisselen. Verder wist natuurlijk alleen de familie het, maar alle andere personen niet. Ik vond het heel moeilijk om het niet van de daken te schreeuwen, want ik wilde het natuurlijk met iedereen delen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *